تبلیغات
حقوق| مدرسه وکالت و تجارت |School of Law & Business
حقوق| مدرسه وکالت و تجارت |School of Law & Business
نفت , اقتصاد , تجارت بین الملل , شرکت های تجاری , بازرگانی بین المللی , مشاوره بازرگانی,مطالعات تخصصی حقوق تجارت,مقالات  
لوگوی ما

 مدرسه وکالت و تجارت

لطفا کد لوگوی وب را در وب خود قرار دهید. با تشکر
معرفی کتاب

کتاب مسئولیت مدنی شرکت های نفتی دولتی

کتاب اصول فقه مهارتی

کتاب جامع راهنمای اصول فقه

قانون
لنگرودی


روش بیان استاد جعفری لنگرودی







مقدمه:

روش بیان استاد جعفری در آثارش (اعم از حقوقی و ادبی و...) همواره حس کنجکاوی دوست داران او را برانگیخته است. آنان گاه گاه این امر را ناشی از دانش وسیع استاد می دانند و بعضاً نیز طرز بیان استاد را همراه با نوعی غرور علمی می دانند. در هر صورت مسأله ای است ابهام آمیز و باید دنبال پاسخ می بودیم. صحیح ترین روش در پاسخ به این ابهامات، مراجعه به کتب خود استاد بود. با بررسی معلوم شد در چندی از تألیفات، استاد خود به شبهات پاسخ داده اند. بهترین و مشروح ترین پاسخ را در مقدمه ی کتاب «حقوق تعهدات» استاد، یافتیم. اینک قسمتی از مقدمه چاپ سوم آن کتاب (تاریخ چاپ:١٣٧٨) را در این رابطه می آوریم:

 

« کاری بس دشوار است که کسی کتابی در رشته ای از علوم و دانش ها فراهم سازد، آنگاه خود قلم بردارد و در ارزش یابی آن چیزی بنویسد. ارزشیابی یک اثر، با آفریینده ی اثر نیست بلکه این حق مردم است که از آن ارزشیابی و احیاناً انتقاد صادقانه و منصفانه کنند.

اما زمانه ی ما در محیط ما، این کار دشوار را بارها به من تحمیل کرده است که علی رغم میل درونی خود در مقام ارزشیابی اثر خود برآیم. اذعان می کنم که همیشه این کار را از روی کراهت انجام داده ام.

از من نباید پرسید که چرا کاری را از روی کراهت انجام می دهید، بلکه باید ریشه ی امر را جستجو کرد. ریشه ی امر را در عبارت « بی تفاوتی» که متأسفانه مقیاس وسیع دارد، می توان یافت. سابقاً در صفحه ۴۴٢ کتاب «وصیت» هم اشاره کوتاهی به این نکته کرده ام.

بسیار کم هستند کسانی که اظهار نظر از حیث ارزشیابی آثار علمی و هنری می کنند مخصوصاً در علم حقوق هنوز در واقع کار ارزشیابی آثار، آغاز نشده است. ارزش یابی ها معمولاً شفاهی است و در تعارفات و احوال پرسی ها شروع می شود و در همانجا هم پایان می پذیرد.

 

«ضمیر متکلم»

چقدر خوب بود که آدمی از ضمیر متکلم کمتر استفاده می کرد و ای کاش که شما به آنجا نرسید که مجبور شوید در دفاع از حق خود، از خود ارزشیابی کنید و نتیجه ی این ارزشیابی را در دید کسانی بگذارید که شما را مجبور کرده اند. اما رسم جهان از قرون قدیم این نبود. بسیار بوده اند کسانی که وقتی که در مقام علمی حق خود را از دست رفته می دیدند، علی رغم میل باطنی خود از خویشتن ارزیابی کرده اند و اجباراً از ضمیر متکلم سود جسته اند. این ها غرور نبود بلکه احقاق حقی بود که اگر ضمیر متکلم نبود، از بین رفته بود.

معروف است که  همشهریان دیوجانس او را از شهر تبعید کردند و آن مرد حکیم دور از مردم می زیست. ابلهی روزی در بیرون شهر بر او گذر کرد و به ریش خند به او گفت: مردم تو را از شهر بیرون کردند؟ دیوجانس در پاسخ گفت: من همشهریان خود را در شهر گذاشتم و ترک کردم. روزگار و قرون بعد نشان داد که دیوجانس باقی ماند و همشهریان او متروک و منسوخ شدند و سخن آن حکیم درست بود.

ظاهراً همین حادثه بر متنبی شاعر عرب گذشت که گفته است:

اذا ترحلت عن قوم و قد قدروا               ان لا تفارقهم فالراحلون هم!

 

ابوالعلاء معری را تحقیر کردند و او در قصیده جاویدان خود در اولین سطر آن از ضمیر متکلم استفاده کرد و گفت:

الا فی سبیل المجد ما انا فاعل            عفاف و اقدام و حزم و نائل

 

یعنی من بزرگم و اسباب بزرگی(از عفاف، اقدام، حزم و موفقیت) را آماده کرده ام. من اهل اقدام هستم نه ترسو. اقدام ما شکوه می آورد و جلال می بخشد هرچند که کشنده است. چنانکه گفته اند:

لولا المشقه ساد الناس کلهم             الجود یفقر و الاقدام قتال

 

ابوالعلاء می گوید من اهل اقدام هستم زیرا اقدام به آفرینش آثار جاویدان کرده ام پس من بزرگم! می گویند بتهون هم در شرایط ابوالعلاء قرار گرفته و گفته است: من بزرگم!

ایرانی بزرگی در آن روزگار که مجبور بود به تازی بنویسد و بسراید در وضع ابوالعلاء و بتهون قرار گرفت و با یک بیت بسیار زیبا ارزشیابی جاویدانی از خود کرد که آدمی سر تعظیم به گفته ی او فرود می آورد. او می گوید: مردم به من تهمت می زنند که من خود را گرفته ام و اسیر غرور شده ام لکن چنین نیست. آنها در برابر چشمان خود مردی را می بینند که از مقام فرومایگان فراتر رفته و از سر کون و مکان برخاسته است. شعر او این است:

یقولون لی فیک انقباض و انما          رؤا رجلا عن موقف الذل احجما

 

تاکنون آفریده ای در این معنی به این لطف و ظرافت سخن نگفته است.

اما سعدی شیراز، ضمیر متکلم را چون گلی در غنچه ادب جا داده و گفته است:

گه گه خیال در سرم آید که این منم          ملک عجم گرفته به تیغ سخنوری

بازم نفس فرو رود از هول اهل فضل         با کف موسوی چه زند لاف سامری

و چون نوبه به علی بن ابی طالب رسید گفت من کوهی بلند و مرتفع هستم که از دامنه های آن سیل های دانش و تقوی جاودانه سرازیر است و مرغ بلند پرواز پندار، بر قله ی آن پرواز نتواند کرد!

سخن او چنین است:

ینحدر عنی السیل و لا یرقی الی الطیر!

 

اینان مردان بزرگی هستند که این سخنان از روی غرور و هوس نگفته اند. آنان در تنگنای زمان و مکان مجبور شده اند که در دادگاه وجدان خود برای احقاق حقی که در سراشیبی تباهی قرار گرفته است، حکم صادر کنند. اما کاش هرگز مدعی مجبور نمی شد که رأی هم صادرکند و امید دارم که این چنین مجبور نشوی...»

منبع: دوره مقدماتی حقوق مدنی، حقوق تعهدات، دکتر محمدجعفر جعفری لنگرودی، چاپ سوم، گنج دانش،١٣٧٨(در٣٢۴ صفحه)

« زمانه دیر به احقاقِ اهل هنر              نظر دهد، تو بگو خود چه کرده ای از کار»

این بیت نیز از سروده های استاد جعفری است در همین موضوع که در مقدمه ی جلد چهارم کتاب دایره المعارف عمومی حقوق(الفارق) دیده می شود.(الفارق، ج ۴، ص ٣، چاپ دوم ١٣٨٨، کتابخانه گنج دانش).


منبع: سیری در علم حقوق - شرح زندگانی افکار و آثار استاد دکتر محمدجعفرجعفری لنگرودی




طبقه بندی: اساتید حقوق، درسها و دانستنی های حقوقی،
برچسب ها: شرح حال، زندگینامه دکتر جعفری لنگرودی، استاد جعفری لنگرودی، پاسخ به ابهامات، کتاب های دکتر جعفری لنگرودی، شرح حال اساتید حقوق، سیری در علم حقوق،
[ سه شنبه 6 اسفند 1392 ] [ 07:53 ب.ظ ] [ مدرسه وکالت و تجارت ]
.: Web Themes By Ali Aminzadeh :.

درباره تارنما


www.rkz.ir
-----------------------------

سحرم دولت بیدار به بالین آمد
گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد
قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام
تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

----------

آزادی بیان و ارائه فکر و عقیده از حقوق طبیعی هر انسان است.
این تارنما را ایجاد نمودم
تا آنچه از حقوق و تجارت در ذهن دارم
از عرصه اندیشه به میدان قلم بیاورم.
لذت تجارت به حدی است که فلسفه و سیاست روح مرا تعالی نمی دهد.
تجارت پایه و اساس
سعادت و خوشبختی هر جامعه است.
محمد بن عبدالله (ص) فرمود :
«اگر نان نبود،
ما نماز نمی خواندیم و روزه نمی گرفتیم».
تجارت را برگزیدم
تا دل و دین و دنیا نیز با من باشد.

روح الله خـلـجی

----------

Le régime juridique de l'Iran droit beaucoup à celui de la France. Le droit civil, le droit du commerce, le droit public, les notions utiles et fréquentes du droit pénal ainsi que les jurisprudences de la cour suprême de la France ont toujours été utilisés comme des modèles pour les juristes, les législateurs et les juges iraniens. L'école de droit et des affaires essaie d'introduire les lois et les jurisprudences françaises et promouvoir ainsi l'influence du régime juridique français sur celui de l'Iran
Rouhollah KHALAJI
Avocat et conseiller juridique

دوره های درسی
مطالب مهم
آزمون های حقوقی
موضوعات